Toggle Nav

Fuerteventura

Fuerteventura werpt zich deze winter op als serieuze derde speler van de Canarische Eilanden, Tenerife en Gran Canaria in sneltempo achterna. Dit eiland is veel minder bekend dan zijn grote broers en ziet er ook helemaal anders uit met zijn brede, witte zandstranden en zijn vlakke binnenland.

In 2015 bezochten bijna 3 miljoen toeristen Fuerteventura, goed voor een toeristische groei van 14%. Met slechts zeven regendagen op een jaar mag Fuerteventura van een zonzekere strandbestemming spreken. Het eiland dat het dichtst bij Afrika ligt, profiteert van de warme wind uit de Sahara en dat is goed nieuws voor windsurfers en andere watersporters. In het zuiden gaat dan ook elk jaar het wereldkampioenschap windsurfen en kiteboarden door.

cover

De koningin van de helende planten

De wonderlijke Aloë Vera plant, beschouwd als de ‘Koningin van de helende planten’ onthult haar geheimen in de Finca in La Oliva of in de tweede plantage in La Fuentita, Gran Tarajal. Dit moet je gezien hebben tijdens je reis. De zuiverende gel in de plant biedt naar verluidt verzachting tegen huidirritaties, hoofdpijn en zenuwaandoeningen. Op de finca’s worden er demonstraties gehouden vertelt Jorden terwijl hij een blad opensnijdt. De kleverige gel glinstert tussen de bladeren. Door de uiterlijke vorm zou je denken dat de plant familie is van de cactus, maar onze ogen misleiden ons. We ruiken aan de gel en een ajuingeur prikkelt de neus. Dat het behoort tot de familie van de knolsoorten is meteen een feit. Je vindt verschillende Aloë Vera Finca’s op het eiland, maar deze in la Oliva troont er met haar achterliggende tuin bovenuit.

Elke plant levert ongeveer drie bruikbare bladeren op om te verwerken in huidverzorgingsproducten

cover
cover
cover

We klimmen naar de top van de vulkaan van Calderón Hondo. Bovenop is er een platform vanwaar je in de krater kan kijken en kan genieten van het prachtige uitzicht. In de verte zien we Lanzarote liggen. Het opzet van de tour is puur genieten en een koffiebreak in Lajares kondigt zich aan in de surfbar El Arco van onze landgenoot Michel Rozerwaijn. Hij voelt zich na 30 jaar een echte ‘Majorero’ (bewoner van Fuerteventura). Michel lijkt zelf de zon uit te stralen, wijzend naar zijn dochter Lola, de serveerster die haar tanden blootlacht. Geen schijn van kans dat zij nog terugkeren naar België.

Het paradijs Playa de La Concha

De jeeps rijden verder naar La Oliva waar het strand ‘El Majanicho’ ons opwacht. Het is een winderig goudkleurig strand met kalme zee. Rustiek, weinig bezocht, met zand en kiezel.

cover
cover
cover

Ocean Suites of surfles

Tijdens deze reis verblijven we in Ocean Suites gelegen in het toeristenplaatsje Corralejo. Het is aanlokkelijk om met een cocktail in de hand aan het zwembad te zonnen, maar we kwamen voor meer avontuur. In Corralejo is het gezellig vertoeven tussen de winkeltjes. De ene stand naast de andere nodigt je hier ook uit om mee te gaan met een excursie of een introductie tot een van de watersporten tegen een budgetvriendelijke prijs. De ‘Longislandsurfschool’ van Damian is een unieke ontdekking. Hijzelf mag er ook best wezen. Zongebruind, roots uit Venezuela en een glimlach om bij weg te smelten. Ik trek erop uit met kleine groepjes in tegenstelling tot de andere surfscholen die met een massa toeristen het water ingaan. Het is fantastisch om de dynamiek tussen vrienden te voelen, of bijvoorbeeld een vader-dochtersband. Met ons klein groepje van drie gaan we de uitdaging aan. Damian is niet tevreden over de golven bij de eerste lookout. We rijden verder naar de stranden aan het natuurpark Parque Natural waar hij vlot de surfboards van het dak haalt. Alles is voorzien: wetsuits, beschermschoenen, een GoPro camera en zijn ipad om de stromingen uit te leggen. Het voordeel van ons mini-groepje is dat Damian je telkens de extra kracht geeft die je board nodig heeft om de golf ‘te vangen’. Het lukt verbazingwekkend vlot om recht te staan. Het water intuimelen zorgt voor de verfrissing die we de voorbije dagen nog misten.

cover

Las Salinas

Voordat we afscheid nemen bezoeken we de laatste nog werkende saline van Fuerteventura. Hier wordt zeezout - het zogeheten ‘sal de espuma’ (schuimzout) - op traditionele wijze gewonnen. Een leerpad door het terrein en een tentoonstelling in het Museo de la Sal leggen de verschillende stadia van de productie uit. De saline is ook een belangrijk volgelreservaat. Ornithologen telden hier meer dan 50 soorten waaronder zeldzame wilde eenden. In de zoutoplossing vinden ze pekelkreeftjes. Aan hen danken de zoutpannen hun roodachtige kleur, omdat hun bloed zeer rijk is aan hemoglobine. Zo kunnen ze het lage zuurstofgehalte van de salines verdragen.

Naast het gebouw zien we het skelet van een vinvis van 19m lengte, die in 2000 bij Majanicho aan de noordkust van Fuerteventura strandde. Alleen het skelet weegt al 5000 ton, het gewicht van het levende dier zal ongeveer 15000 ton zijn geweest.

cover